Παιδιά και πειθαρχία

Υπάρχουν γονείς οι οποίοι παράλληλα με την απόλυτη και άνευ όρων αγάπη τους για το μικρό τους δεν έχουν νιώσει ταυτόχρονα και σύγχυση ή θυμό;

Τα πολυαγαπημένα μας πλάσματα δοκιμάζουν τα νεύρα μας, για τον ίδιο λόγο που δοκιμάζουν τα όρια σε οτιδήποτε γύρω τους. Κάθε μέρα, λίγο λίγο, αναπτύσσουν νέες δεξιότητες και κατακτούν τους φόβους τους, έχουν λοιπόν μεγάλη αγωνία και ενθουσιασμό να χρησιμοποιήσουν αυτές τις νέες δεξιότητες.

Ορισμένες φορές είναι αρκετά δύσκολο να «μαζέψετε» το νήπιο, όμως γίνεται. Το να θέσετε τους κανόνες και τα όρια τώρα, που το παιδί μαθαίνει ποιες συμπεριφορές είναι αποδεκτές και ποιες όχι, θα σας βοηθήσει να προλάβετε μεγαλύτερα προβλήματα στη συνέχεια.

Ορισμένοι τρόπο για να σας βοηθήσουν να κρατήσετε το μικρό σας στο «σωστό δρόμο»:
Να δείχνετε συνέπεια

Όταν τίθεται θέμα πειθαρχίας, είναι σημαντικό να υπάρχει συνέπεια. Οι γονείς που δεν τηρούν τους κανόνες και τις συνέπειες που όρισαν εκείνοι, θα έχουν παιδιά που θα κάνουν το ίδιο. Για παράδειγμα, εάν έχετε πει στο παιδί σας ότι το να σταματήσει και να κάτσει να σκεφτεί, είναι η συνέπεια για μια άσχημη συμπεριφορά, τότε θα πρέπει να το επιβάλετε. Να προειδοποιείτε μόνο για πράγματα τα οποία μπορείτε έπειτα να τηρήσετε. Οι ανούσιες απειλές απλά υπονομεύουν τη δύναμή σας.

Επίσης, μην ξεχνάτε ότι τα παιδιά μαθαίνουν βλέποντας τους ενήλικες, ιδιαίτερα τους γονείς τους. Βεβαιωθείτε λοιπόν ότι η συμπεριφορά σας είναι υποδειγματική. Όταν ζητάτε από το παιδί σας να μαζεύει τα παιχνίδια του, θα είναι πιο αποτελεσματικό εάν έχετε και εσείς τα πράγματά σας τακτοποιημένα, κι όχι πεταμένα εδώ κι εκεί.
Περιορίστε τους πειρασμούς

Μέχρι τώρα θα γνωρίζετε πλέον ότι στα νήπια αρέσει πολύ να εξερευνούν και να ανακαλύπτουν τον κόσμο. Τα μικρά παιδιά είναι εκ φύσεως περίεργα, έτσι θα ήταν έξυπνο από μέρους σας εάν περιορίζατε τον αριθμό των πειρασμών που υπάρχουν. Αυτό σημαίνει ότι αντικείμενα όπως η τηλεόραση, τα τηλέφωνα και το video ή cd θα πρέπει να βρίσκονται εκτός πεδίου δράσης, το ίδιο ισχύει και για τα κοσμήματα, κουμπιά και μικρά αντικείμενα τα οποία μπορεί ένα παιδί να βάλει στο στόμα του και να πνιγεί.

Κρατάτε πάντα τα καθαριστικά προϊόντα και τα φάρμακα, σε σημείο που δεν τα φτάνουν τα παιδιά.
Χρησιμοποιείστε αντιπερισπασμό

Εάν το περιπλανώμενο νήπιο αρχίσει να κατευθύνετε σε σημεία που δεν πρέπει ή σε κάποιο επικίνδυνο αντικείμενο, πείτε του ήρεμα «Όχι» και είτε μετακινήστε το από εκεί που βρίσκεται είτε αποσπάστε του την προσοχή με κάποια άλλη δραστηριότητα.

Είναι πολύ σημαντικό να μην το χτυπήσετε στο πρόσωπο ή στον πισινό, ούτε πουθενά αλλού. Σε αυτή την ηλικία είναι μάλλον απίθανο το παιδί να μπορεί να κάνει τη σύνδεση ανάμεσα στη συμπεριφορά και τη σωματική τιμωρία. Το μήνυμα που του δίνετε χτυπώντας το, είναι ότι είναι ΟΚ να χτυπάμε κάποιον όταν έχουμε θυμώσει. Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων (AAP) αποτρέπει τους γονείς από το να χτυπάνε τα παιδιά τους, που πρόκειται για μια μέθοδο πειθαρχίας η οποία δεν είναι πιο αποτελεσματική από άλλες μορφές, όπως το διάλειμμα για να σκεφτούν.
Το διάλειμμα για να σκεφτεί

Εάν χρειαστεί να πάρετε κάποια αυστηρότερα μέτρα με το παιδί σας, το διάλειμμα για να σκεφτεί είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος πειθαρχίας. Ένα παιδί 2 ή 3 ετών το οποίο χτυπάει, δαγκώνει ή πετάει κάτω το φαγητό του, για παράδειγμα, θα πρέπει να μάθει για ποιο λόγο αυτή η συμπεριφορά δεν είναι αποδεκτή και να σταλεί στην προκαθορισμένη θέση για το διάλειμμα (μια καρέκλα στην κουζίνα, το χαμηλότερο σκαλί της σκάλας κλπ) για ένα ή δύο λεπτά μέχρι να ηρεμήσει.

Ως γενικός κανόνας, 1 λεπτό για κάθε έτος της ηλικίας του αρκεί για το διάλειμμα. Και τα συντομότερα διαλείμματα είναι αποτελεσματικά, αλλά τα πιο παρατεταμένα δεν έχουν επιπλέον όφελος και θα μπορούσαν σε κάποιες περιπτώσεις να χαλάσουν την προσπάθειά σας, εάν για παράδειγμα το παιδί σηκωθεί (και αρνηθεί να επιστρέψει) πριν να του πείτε ότι το διάλειμμα τελείωσε.
Πως να αποφύγετε τις εκρήξεις θυμού

Ακόμη και το πιο ήρεμο παιδί κάποιες φορές μπορεί να έχει εκρήξεις θυμού. Οι εκρήξεις θυμού είναι πιο συνηθισμένες στη νηπιακή ηλικία επειδή τα παιδιά καταλαβαίνουν περισσότερα από όσα μπορούν να εκφράσουν και αυτό συχνά τα οδηγεί σε απογοήτευση, όταν δεν μπορούν να κοινοποιήσουν τις ανάγκες τους.

Τα νεαρής ηλικίας παιδιά θυμώνουν και για άλλους λόγους επίσης, όπως για παράδειγμα όταν δεν μπορούν να ντύσουν την κούκλα τους ή δεν μπορούν να ακολουθήσουν τα μεγαλύτερα αδέρφια τους κλπ. Όταν το νήπιο αρχίσει να διεκδικεί μεγαλύτερη ανεξαρτησία και αυτονομία πολύ γρήγορα τότε αρχίζουν να προκύπτουν και προβλήματα εξουσίας.

Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης των εκρήξεων θυμού είναι, όταν είναι δυνατόν, να τις αποφύγετε. Ορισμένες στρατηγικές που μπορεί να σας φανούν χρήσιμες:

* Βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας δεν συμπεριφέρεταί έτσι απλώς για να τραβήξει την προσοχή σας. Προσπαθήστε να σας γίνει συνήθεια να εντοπίζεται τις καλές συμπεριφορές του παιδιού σας, αυτό σημαίνει να ανταμείβετε το μικρό σας εστιάζοντας στην καλή συμπεριφορά, επαινώντας το όταν κάνει κάτι καλά.
* Αφήστε του τον έλεγχο για μικρά πράγματα. Αυτό μπορεί να ικανοποιήσει την ανάγκη του για ανεξαρτησία και να αποτρέψει τις εκρήξεις θυμού. Δώστε του μικρές επιλογές με τις οποίες θα είστε και εσείς καλά, όπως «Θέλεις μπανάνα ή μήλο για να φας;»
* Όταν τα παιδιά παίζουν ή προσπαθούν να μάθουν μια καινούργια δεξιότητα, δώστε τους τα παιχνίδια που είναι κατάλληλα για την ηλικία τους. Ξεκινήστε με κάτι απλό πριν προχωρήσετε σε πιο πολύπλοκες εργασίες.
* Όταν το παιδί σας ζητάει κάτι εξετάστε προσεκτικά το αίτημά του. Είναι όντως εξωφρενικό; Μπορεί να μην είναι. Διαλέξτε προσεκτικά για ποιο λόγο θα πολεμήσετε, όποτε μπορείτε προσαρμοστείτε.
* Γνωρίζετε τα όρια του παιδιού σας. Εάν το παιδί σας έχει κουραστεί, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να πάτε να αγοράσετε μαναβικά ή να προσπαθήσετε να προλάβετε άλλη μια δουλειά.

Όταν τα νεύρα κορυφώνονται

Εάν το παιδί έχει ένα ξέσπασμα νεύρων, διατηρήστε την ψυχραιμία σας. Μην περιπλέκετε τα πράγματα με τη δική σας σύγχυση. Τα παιδιά το καταλαβαίνουν πότε ένας γονιός έχει γίνει ράκος και αυτό μπορεί να επιδεινώσει τη σύγχυσή τους. Προσπαθήστε να καταλάβετε τι έχει συμβεί στο παιδί. Εάν για παράδειγμα, μόλις έχει απογοητευτεί από κάτι, ίσως χρειάζεται να παρηγορήσετε το παιδί.

Το να αγνοήσετε το ξέσπασμα είναι ένας άλλος τρόπος αντιμετώπισης, εάν το ξέσπασμα δεν αποτελεί κίνδυνο για το παιδί σας ή για άλλους. Εξακολουθήστε αυτό που κάνατε, χωρίς να δίνετε σημασία στο παιδί, αλλά παραμένετε πάντα εντός οπτικού πεδίου. Τα παιδιά που κινδυνεύουν τα τραυματιστούν ή να τραυματίσουν άλλους κατά τη διάρκεια ενός ξεσπάσματος θυμού, θα πρέπει να μεταφερθούν σε κάποιο ήσυχο, ασφαλές μέρος μέχρι να ηρεμήσουν.

Πηγή: kidshealth